วันพุธที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2552

น่าคิดนะ

ได้มีการสำรวจเด็กในแถบเอเซียพบว่ามาตรฐานในการใช้ภาษาอังกฤษ
ของเด็กไทยอยู่ในอันดับเกือบจะบ๊วยซึ่งหมายถึงว่า เราแพ้เด็กเวียตนามและเด็กเขมร
แสดงให้เห็นถึงความล้มเหลวในการเรียนภาษาอังกฤษของไทยเพราะเด็กไทยต้องเรียนภาษาอังกฤษ
ตั้งแต่อนุบาลยันมหาวิทยาลัยแต่ไม่สามารถพูดหรือเขียนภาษาอังกฤษได้ดีเท่าที่ควรจะเป็น

**************จากบทความในผู้จัดการออนไลน์รศ.ดร.ประพาศน์ พฤทธิประภา
อดีตอาจารย์ภาควิชาภาษาอังกฤษ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ (มศว)
กล่าวในการจัดสัมมนาเรื่องการสอนภาษาตะวันออกในฐานะภาษาต่างประเทศ
ซึ่งจัดอบรมให้กับครูอาจารย์ที่สอนภาษาตะวันออกในระดับมัธยมศึกษาและระดับอุดมศึกษาว่า

การเรียนการสอนภาษาไม่ว่าจะเป็นภาษาตะวันตกหรือภาษาตะวันออก
ล้วนแต่ต้องใช้แนวทางเหมือนกันแทบทั้งสิ้น ทุกวันนี้การเรียนภาษาอังกฤษ
ในเมืองไทยทำไม่ได้ผล เยาวชนไทยเรียนภาษาอังกฤษจากระดับอนุบาลถึงประถมศึกษา
และมหาวิทยาลัย เรียนยาวนานถึง 16 ปีก็ยังพูดภาษาอังกฤษไม่ได้นั้น เป็นเพราะ
วิธีการสอนของครูที่เน้นวิธีการสอนแต่ไม่เคยเน้นเรื่องหลักสูตร ทำอย่างไรจะให้วิธี
การสอนเดินเคียงคู่ไปกับหลักสูตรให้ได้ ซึ่งทุกวันนี้วิธีการสอนก็มักวิ่งตามแฟชั่นใหม่ๆ ตลอดเวลา

หลักสูตรภาษาอังกฤษมีการยกเครื่องกันหลายครั้ง แต่สื่อการเรียนการสอนยัง
ไม่สอดคล้องกับหลักสูตรเท่าที่ควร ครูที่สอนภาษาอังกฤษผ่านการอบรมแค่ประเดี๋ยวประด๋าว
อบรมกันแบบไฟไหม้ฟาง ทำงานแบบเบี้ยหัวแตก จึงทำให้ครูที่สอนภาษาอังกฤษไม่ได้รับการ
พัฒนาเท่าที่ควร เมื่อยังเป็นเช่นนี้อย่าได้หวังว่าการเรียนการสอนภาษาอังกฤษในเมืองไทย
จะประสบความสำเร็จ กลับเป็นการสูญเปล่าทางการศึกษา
การจะทำให้นักเรียนมีทัศนะที่ดีทางด้านภาษานั้น ขึ้นอยู่กับตัวครูและตัวเด็กเอง
ที่ต้องรักและสนใจพยายามที่จะเรียนรู้ ซึ่งนักเรียนสมัยนี้ก็ไม่ได้สนใจอยาก
ได้ความรู้ แต่จะนึกถึงคะแนนเป็นส่วนใหญ่

“การสอนภาษาอังกฤษให้เด็กไทยนั้นไม่จำเป็นต้องใช้ครูจากต่างประเทศ สิ้นเปลือง
และอาจจะไม่คุ้มค่า แต่ผมอยากให้อบรมครูภาษาอังกฤษที่มีอยู่ให้ได้รับการพัฒนา
อย่าได้นำเข้าทั้งครูและหลักสูตรจากต่างประเทศมากนัก ทำไมเราไม่คิดนวัตกรรม
การสอนภาษาโดยใช้แนวทางที่เป็นภูมิปัญญาของเราเอง แต่เรามักอ้างต่างชาติตลอดเวลา
สำเนียงภาษาอังกฤษที่พูดนั้น ถ้าคนไทยพูดก็ควรจะเป็นภาษาอังกฤษของคนไทย
ที่มีการศึกษา ซึ่งไม่จำเป็นต้องออกเสียงแบบสำเนียงอังกฤษหรืออเมริกัน
ผมคิดว่าการพูดภาษาอังกฤษไม่จำเป็นต้องแบบดัดจริตพูด แต่จะพูดภาษาอังกฤษ
อย่างคนที่มีการศึกษาควรพูดเป็นสิ่งที่สำคัญกว่า”

รศ.ดร.ประพาศน์กล่าวต่ออีกว่า หลายคนยังเข้าใจผิดว่าการเดินทางไปเรียนต่างประเทศ
จะทำให้คนๆ นั้นพูดภาษาอังกฤษได้นั้น ขอบอกว่าไม่เสมอไป หากไปแล้วยังพูดภาษาไทย
ก็ไม่มีวันพูดได้ หากมีความรัก สนใจ พยายามและทุ่มเทเรียนในเมืองไทยโดยไม่จำเป็น
ต้องไปต่างประเทศ การเรียนภาษานั้นสามารถเรียนได้ในทุกช่วงอายุ แต่คนมักเข้าใจผิด
คิดว่าเด็กๆ เรียนภาษาได้ดีกว่าผู้ใหญ่ ซึ่งเด็กๆ มีข้อดีอยู่ที่การออกเสียง อายุมากหรือ
อายุน้อยไม่เป็นอุปสรรค เริ่มเมื่อไหร่ก็ได้ แต่ต้องเริ่มให้ถูกวิธีไม่ว่าภาษาไหนก็ตาม
อย่าลืมว่ามนุษย์เกิดมาเพื่อเรียนภาษาซึ่งจะใช้ในการสื่อสารและสามารถเรียนได้ทุกภาษา

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น